
Dzisiaj o 12:15 odwiedził naszą Parafię Święty Mikołaj biskup z Myry i przywiózł naszym dzieciom cukierki z różnych stron świata. Rozmawiał z dziećmi o proroki Izajaszu, o różdżce z pnia Jessego (z Księgi proroka Izajasza 11,1 - "Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni.") o rózdze która nawiązuje do kija - łaski-pastorał biskupa Mikołaja.

Wspólnie Mikołaj modlil sie z dziećmi na Mszy, odmówił naszą tradycyjnie 1. dziesiątkę różańca świętego i uczył że nawrócenie to miłość i zmiana myślenia.

Św. Mikołaj – fakty historyczne
Urodził się: ok. 270 r. w Patara (Azja Mniejsza, obecna Turcja).
Zmarł: 6 grudnia ok. 343 r. w Myrze.
Żył więc na przełomie III i IV wieku – w czasach prześladowań chrześcijan i późniejszego rozkwitu Kościoła po edykcie mediolańskim.

Jak wyglądała jego historia?

1. Rodzina i młodość
Pochodził z bogatej, chrześcijańskiej rodziny. Bardzo wcześnie osierocony – majątek potraktował jako narzędzie do pomagania innym. Już w młodości zasłynął z miłosierdzia.

2. Kapłaństwo i wybór na biskupa
Został kapłanem, a potem około 300 r. wybrano go biskupem Myry, dużego portowego miasta w Licji.
Był znany z odwagi i bezkompromisowości. W czasie prześladowań za cesarza Dioklecjana został więziony.

3. Słynny gest z trzema córkami
Najbardziej charakterystyczna historia: pomagał pewnemu ojcu, który nie miał posagu dla swoich córek.
Mikołaj nocą podrzucał sakiewki ze złotem przez okno, ratując dziewczęta od dramatycznej przyszłości.
To fundament tradycji obdarowywania.

4. Obrońca niewinnych
W wielu przekazach pojawia się jako ten, który ratuje niesłusznie skazanych, wstawia się u władz i wykupuje więźniów.
Był biskupem, który realnie wpływał na życie miasta – nie tylko głosił, ale działał.

5. Sobór Nicejski (325 r.)
Brał udział w pierwszym soborze powszechnym.
Chociaż legenda o „uderzeniu Ariusza” nie musi być w pełni historyczna, pokazuje jego temperament: zero zgody na fałsz o Jezusie.

6. Śmierć i kult
Zmarł 6 grudnia – dlatego tego dnia obchodzimy wspomnienie.
Od IV wieku do dziś czci go Wschód i Zachód.

W 1087 r. jego relikwie przeniesiono do Bari (Włochy), gdzie znajdują się do dziś i gdzie wypływa fenomenalne „manna di San Nicola” – ciecz wydobywająca się z relikwii, czczona jako znak jego opieki.

Dlaczego stał się tak popularny?
Bo łączy:
– miłosierdzie (konkretna pomoc),
– odwagę (w obronie wiary i niewinnych),
– pokorę (działał w ukryciu).